ประวัติศาสตร์จีน-中国历史

ประวัติศาสตร์จีนยุคจักรพรรดิ-ยุคที่หนึ่ง

 

 

กำแพงเมืองจีน

 

 

 

  coin_KangXi04 ยุคราชวงศ์ฉิน 秦 (221-206 B.C.)
เป็นยุคแห่งการรวมชาติจีนหลังจากที่แตกแยกเป็นก๊กเป็นเหล่า ในสมัยจ้านกั๊ว 战国  เมื่อรัฐฉินซึ่งอยู่ทางตะวันตกของจ้านกั๊ว ได้รวบรวมก๊กต่าง ๆ สำเร็จก็สถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์องค์แรกของแผ่นดินโดยเรียกว่า “ฉินสื่อฮ๋วง”秦始皇 ในปี 221 ก่อนคริสต์กาล

 

แผนที่ยุคฉิน

 

กษัตริย์ได้ปฏิรูปการปกครองประเทศจีนอย่างขนานใหญ่  การรวมศูนย์อำนาจโดยไม่คำนึงถึงรัฐที่ถูกปกครอง การใช้รูปแบบตัวหนังสือ ระบบเงินตรา ระบบกฏหมาย ระเบียบงานในราชการ รวมถึงระบบปรัชญาแนวคิดเป็นไปในแบบเดียวกันหมด ฉะนั้นนักปราชญ์ที่แนวคิดตรงข้ามกันจึงถูกจับไปลงโทษหรือถูกฆ่า ตำราของสำนักหยูหรือข่งจื่อถูกเผาทิ้ง

 

ในด้านการทหาร กษัตริย์ฉินสร้างแนวปกกันพวกป่าเถื่อนจากทางเหนือโดยการสร้างกำแพงต่อเชื่อมกำแพงเดิมที่อยู่เดิม จากการก่อสร้างของรัฐต่าง ๆ สมัยจ้านกั๊ว การก่อสร้างนี้ทำให้กลายเป็นกำแพงขนาดยาวนับหมื่นลี้ จึงเรียกกำแพงนี้ว่า “กำแพงหมื่นลี้” 万里长城 การก่อสร้างกำแพงต้องใช้เงินทองและแรงงานมหาศาล  ผู้คนล้มตายจำนวนมากขณะก่อสร้าง ความไม่พอใจจึงเกิดขึ้นทุกที่ ฉะนั้น ทันทีที่ฉินสื่อฮ๋องสิ้นลงในปี 210 ก่อนคริสต์กาล ผู้คนที่ไม่พอใจเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ลุกขึ้นมาล้มล้างทันที รวมอายุของราชวงศ์ฉินแล้วไม่ถึง 20 ปี แต่อย่างไรก็ตาม รูปแบบการปกครองก็ได้สืบทอดสู่ราชวงศ์สมัยต่อ ๆ มา

 

 

coin_KangXi05 ยุคราชวงศ์ฮั่น 汉朝 (206 B.C.-A.D.9)

 

แผนที่ยุคฮั่น


หลังจากที่ผ่านสงครามกลางเมืองช่วงสั้น ๆ ราชวงศ์ฮั่นก็ได้สถาปนาขึ้นมาโดยมีเมืองหลวงตั้งอยู่ที่ฉางอัน 长安  ราชวงศ์ฮั่นส่วนใหญ่ยังคงรูปแบบการปกครองเดียวกับฉิน  เพียงแต่บางส่วนได้ปรับให้เข้ากับสถานการณ์ อย่างในเรื่องการปกครองแบบรวมศูนย์อำนาจ ก็มีการนำเอาระบบศักดินามาปรับใช้ในบางพื้นที่ แนวคิดของปรัชญาข่งจื่อถูกนำกลับมาใช้อีกครั้ง นักปรัชญ์ต่าง ๆ ได้รับสถานะเป็นข้าราชการมีการกำหนดมาตรฐานในการสอบเพื่อเข้ารับราชการยุคนี้จึงเป็นยุครุ่งเรืองของวรรณกรรม ศิลปะกรรม และเป็นยุคที่เกิดนักประวัติศาสตร์ชาวจีนที่มีชื่อเสียงมากทีสุดคือ ซือหม่าเชียน 司马遣 จากผลงานบันทึกประวัติศาสตร์คือ“สื่อจี้” 史记 (Historical Records) ซึ่งเป็นการบันทึกเหตุการณ์ตั้งแต่สมัยราชวงศ์เซี่ยจนถึงราชวงศ์ฮั่นสมัยอู่ตี้ 武帝 (141-87 ปีก่อนคริสต์กาล) เทคโนโลยีที่ก้าวหน้ามากในสมัยนี้คือ  เทคโนโลยีการผลิตกระดาษ และเครื่องปั้นดินเผา

 

เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่ในพื้นที่การปกครองของอาณาจักรฮั่น เป็นชนเผ่าฮั่น จึงเรียกชาวจีนว่า “ชาวฮั่น” ในด้านของอาณาเขตมีการขยายไปทางตะวันตกจรดทาริม บาซิน หรือเขตปกครองตนเองซินเจียง-เออกุย ในปัจจุบัน การขยายอาณาจักรไปทางตะวันตกส่วนหนึ่งเพื่อความปลอดภัยในการเดินทางของกองคาราวาน เพื่อการค้าในเส้นทางสายไหม ในทางใต้นั้นขยายอาณาเขตไปถึงตอนเหนือของเวียตนาม ทางทิศตะวันออกถึงเกาหลีเหนือ  แต่การยึดครองดินแดนที่ไม่ใช้จีนนั้น ยอมไม่เป็นการปลอดภัยสำหรับในด้านการปกครอง ราชวงศ์ฮั่นจึงได้จัดระบบ “ราชบรรณการ” 朝贡 คือยังคงปล่อยในรัฐที่ไม่ใช้รัฐจีนยังคงปกครองต่อไป แต่ต้องส่งสิ่งของไปให้เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งการยอมรับการปกครองของราชวงศ์ฮั่น

 

ราชวงศ์ฮั่นดำเนินมาได้ 200 ปี ประวัติศาสตร์ก็สะดุดไปช่วงสั้น ๆ ในช่วงปี ค.ศ. 9-24  ซึ่งถูกหวางหม่าง 王莽 หลานของฮองเฮาในอู่ตี้แย่งชิงอำนาจ  หลังจากนั้นประวัติศาสตร์ดำเนินไปอีก 200 ปี ราชวงศ์ฮั่นก็ถึง
กาลล่มสลายอันเนื่องจากปัญหาสะสมในด้านการเงิน  ปัญหาการปกครองหัวเมืองรวมถึงปัญหาด้านฉ้อราษฏร์บังหลวง



ยุคแห่งความขัดแย้ง


หลังการล่มสลายของฮั่น ประเทศจีนก็เข้าสู่ยุคแห่งการแตกแยกนานถึงสี่ศรรตวรรษ   สงครามกลางเมืองเริ่มต้นในยุคของซานกั๊ว (สามก๊ก) 三国 ถึงแม้จะสามารถรวมแผ่นดินได้ในช่วงสั้น ๆ ของยุคจิ้น晋 (ค.ศ. 265-420) แต่สุดท้าย จิ้นก็ถูกพวกเลี้ยงสัตว์เร่ร่อนโค่นลงในปี ค.ศ. 317 และได้ย้ายเมืองหลวงจากเมืองลั่วหยางไปสู่หนานจิง 南京 ในช่วงเวลาของฮั่น พระพุทธศาสนาได้เริ่มเผยแพร่สู่ประเทศจีนทั้งทางเหนือและทางใต้สิ่งประดิษฐ์ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้คือ การผลิตดินปืน(ใช้ในดอกไม้ไฟ) รถลากหรือรถเทียมเกวียน ขณะเดียวกันวิทยาการด้านการแพทย์ ดาราศาสตร์ และการทำแผนที่ก็มีความก้าวหน้าอย่างมาก

 

 

หน้าถัดไป ยุคจักรพรรดิ-ยุคฟื้นฟู (ราชวงศ์สุย ถัง ซ่ง)>>>